DAS TROJANISCHE DING – Adrien Tirtiaux

DAS TROJANISCHE DING bij 019 14.06.-27.09.2026

Opening: 14.06 van 14:00 – 18-00u

Extra openingsdagen in juni
20.06.2026, 14:00–18:00
21.06.2026, 14:00–18:00
27.06.2026, 14:00–18:00
28.06.2026, 14:00–18:00

Zomerprogramma
Openingsuren tijdens de zomer worden afgestemd op het programma van OFF SEASON. Meer informatie volgt.

September
Elke zaterdag en zondag open van 14:00 tot 18:00.

Het werk van Adrien Tirtiaux (°1980, Brussel) stelt de delicate grens tussen privé- en openbare ruimte ter discussie. Met een achtergrond in architectuur en een benadering die de inherente uitdagingen en onbenutte mogelijkheden van een locatie in kaart brengt, ontwikkelt Tirtiaux voorstellen. Zijn huidige project, DAS TROJANISCHE DING (Het Trojaanse Ding), speelt zich af tussen de non-profit tentoonstellingsruimte LLS Paleis in Antwerpen en het Gentse kunstenaarscollectief 019. Gezien het grote verschil tussen beide locaties (LLS Paleis als voormalige snackbar in een rijhuis in een stadswijk in Antwerpen versus 019 als voormalige lasfabriek in Dok-Noord in Gent) is het verrassend dat dezelfde grootschalige sculptuur in en onder beide panden kan functioneren. In deze context is het interessant om te wijzen op de dubbele betekenis van het woord ‘premissen’, dat zowel verwijst naar ruimtes/faciliteiten als naar vereisten/voorwaarden. Men zou kunnen zeggen dat Tirtiaux zijn projecten ontwikkelt aan de hand van beide betekenissen, waarbij hij inspeelt op de specifieke premissen (voorwaarden) van premissen (ruimtes). Met DAS TROJANISCHE DING reageert hij op de ruimtelijke omstandigheden die LLS Paleis en 019 kenmerken, alsook op praktische situaties waarmee de twee organisaties recentelijk te maken hadden: terwijl LLS worstelde met beperkte financiële middelen, kampte 019 met een grote hoeveelheid houtafval van eerdere producties dat te veel ruimte begon in te nemen. Op uitnodiging van LLS Paleis en gebruik makend van het resthout van 019 ontwikkelt Tirtiaux een monumentale sculptuur die op beide locaties te zien is.

Het project is een samenwerking tussen de twee organisaties en vormt in die zin een brug tussen hen. Daarnaast roept de titel ook een ander beeld op, namelijk dat van een ‘Trojaans paard’. In de Griekse mythologie verwijst dit naar een grote houten constructie die door de Grieken – onder het voorwendsel dat het een geschenk was – zou zijn gebruikt om heimelijk de stad Troje binnen te dringen en van binnenuit te veroveren. Het project van Tirtiaux heeft dus een beladen naam die in eerste instantie tot voorzichtigheid maant. De beeldspraak van het ‘Trojaanse paard’ kan echter ook staan voor inventieve oplossingen en strategische doorbraken in vastgelopen situaties.

DAS TROJANISCHE DING bij 019

Al op de uitnodigingskaart presenteert het beeld zich als opvouwbaar. Het is een vormveranderaar, een aanpasbaar ‘ding’ – maar wel een dat zich niet zomaar laat inpassen. Ook voor 019 is de sculptuur te groot, misschien zelfs nog wel meer dan in Antwerpen. Waar het in LLS Paleis nog als een tamme walvis overkwam, neemt het in 019 een meer strijdlustige vorm aan. De structuur is ontworpen om op verschillende wijzen getoond te worden: in de grote hal van 019 kan het worden gedraaid en geroteerd, waardoor telkens nieuwe mogelijkheden voor interactie met het publiek ontstaan. Het kan worden gebruikt als skatebaan, bar, terras of voor toegang tot het kanaal aan de achterzijde van het gebouw. Het zal echter ook voor deze locatie altijd te groot blijven.

Door zijn omvang en vorm blijft het in ieder geval als een wig in de deur van 019 steken, waardoor deze niet kan worden gesloten en er allerlei mogelijkheden voor het publiek ontstaan. Dit object daagt uit om het te gebruiken. De observatie dat 019 in het verleden worstelde met direct contact met zijn publiek, leidde tot het kritische voorstel dat dit ‘Trojaanse ding’ vertegenwoordigt. In wezen is het een ‘ding’ dat zowel dient alsook vraagt: met als doel toegang te creëren, komt het met voorstellen en eisen, daagt het de status quo uit en introduceert het nieuwe mogelijkheden.

Als we het bekijken als een walvis (met het verhaal van Jona), zou het werk een uitnodiging kunnen zijn om na te denken: hoe gaan we om met de ambivalente grens tussen privé- en openbare ruimte? Als we het bekijken als een Trojaans paard, kan het de verborgen vraag bevatten dat kunstruimtes hun deuren openen en mensen binnenlaten. Kunstwerken nodigen uit tot gesprekken: ervoor, ernaast of eromheen.

Opgezet als een open en toegankelijke ruimte, nodigt deze sculptuur ook uit tot gesprekken letterlijk binnenin het kunstwerk.

– Emilia Keller

Opening
16.06.2026, 2–6 pm

Additional Opening Days in June
20.06.2026, 2–6 pm
21.06.2026, 2–6 pm
27.06.2026, 2–6 pm
28.06.2026, 2–6 pm

Summer Programme
Opening hours during the summer will follow the OFF SEASON programme. More information to be announced.

September
Open every Saturday and Sunday, 2–6 pm.

The work of Adrien Tirtiaux (°1980, Brussels) questions the delicate interface between private and public space. With a background in architecture and an approach that identifies a location’s inherent challenges and unused potentials, Tirtiaux develops proposals around these conditions. His current project, DAS TROJANISCHE DING (The Trojan Thing), unfolds between the non-profit exhibition space LLS Paleis in Antwerp and the Ghent-based artists’ collective 019. Given how different the two locations are (LLS Paleis as a former snack bar in a terraced house in a residential urban neighbourhood in Antwerp versus 019 as a former welding factory at Dok-Noord in Ghent), it is surprising that the same large-scale sculpture can function in and under both premises. In this context, it is interesting to note the double meaning of the word ‘premises’, which refers to spaces/facilities as well as to requirements/conditions. One could say that Tirtiaux develops his projects through both meanings of the word, responding to the specific premises (conditions) of premises (spaces). With DAS TROJANISCHE DING, he reacts to spatial conditions defining LLS Paleis and 019 as well as to practical situations the two organisations faced recently: While LLS struggled with limited funds, 019 grappled with a large amount of wood waste from previous productions that began to take up too much of their space. Upon invitation by LLS Paleis and by making use of the leftover wood from 019, Tirtiaux develops a monumental sculpture that takes place in both locations.

The project is a collaboration between the two organisations and, in this sense, a bridge between them. Beyond that, its title also evokes another, more specific type of structure, namely that of a “Trojan horse”. In Greek mythology, this refers to a big wooden construction, allegedly used by the Greeks – under the pretext of being a gift – to secretly enter the city of Troy and defeat it from within. Tirtiaux’s project thus carries a loaded name which initially calls for caution. However, the figure of the “Trojan horse” can also stand for inventive solutions and strategic breakthroughs in bogged down situations.

DAS TROJANISCHE DING at 019

Already on the invitation card, the sculpture presents itself as being foldable. It is a shapeshifter, an adjustable “Thing” – yet one that refuses to fit in smoothly. Also for 019 it is too big, perhaps even more so here. Whereas at LLS Paleis it still appeared like a rather tame whale, it takes on a more combative form at 019. The structure is designed to entail various opportunities: In the large hall of 019, it can be turned and rotated, offering new possibilities for audience interaction each time. It can be used as a skating ramp, a bar, a terrace, or for access to the canal at the building’s rear. However, it will always remain too large for this site too.

At any rate, by means of its size and shape, it sticks like a wedge in 019’s door, preventing it from being closed while creating a variety of opportunities for incoming public. Included in the offer that this object constitutes is a confrontative call to make use of it. The observation of 019 struggling with direct contact to its audience in the past gave rise to the critical proposal that this “Trojan Thing” represents. In essence, it’s a “Thing” that serves and also one that claims: Aiming to create access, it comes with propositions and requirements, challenges the status quo and introduces new possibilities.

Looking at it as a whale (with the story of Jonah) the work might carry an invitation to reflect: How do we think and behave in relation to the ambivalent boundary between private and public space? Looking at it as a Trojan horse, it may (with Greek mythology) carry the hidden request for art spaces to open up their doors and let people in. Artworks invite to conversations: in front of, next to or around them.

Conceived as an open, accessible space, this work literally invites to conversation inside it as well.