14/01/2018 – 21/02/2018

Billboard Series#10: Lucas Devriendt

Zwarte Plastiek

Billboard Series#10 is a tribute to the painter Lucas Devriendt, who passed away recently. In close contact with his children and family, we chose to present a study from his large series of Black Plastic. 

Coinciding with this Billboard Series, LUCA Sint-Lucas Beeldende Kunst Gent is setting up an exhibition with works by Lucas at their exhibition space De Carré – located at Alexianenplein 2, Ghent. This exhibition opens Sunday 14 January at 14h and can be visited daily from 14h to 18h through Sundag 4 February.

Billboard Series #10 is organized in the context of the OPak-research project ‘Umwelten in Art and Architecture’, with the supported of LUCA School of Arts

 

(Text in dutch)

Deze Billboard Series is aan eerbetoon aan de Gentse schilder Lucas Devriendt, die op 8 november 2017 onverwachts overleed op 62-jarige leeftijd.

In een zeer toegankelijke en herkenbare, figuratieve stijl, focust Lucas Devriendt op de essentie van het schilderen: op het doek, op penseel, verf, model en atelier. Dit deed hij aan de hand van hedendaagse versies van klassieke genreschilderijen zoals stillevens en landschappen, maar vooral portretten. In een interview in het kunstmagazine H-ART zegt Devriendt zelf: “Ik lever eigenlijk geen commentaar op het hedendaagse, eerder op het klassieke. Als je naar het Louvre gaat, of eender welk museum met klassieke schilderijen, dan zie je wat de bezoekers écht fascineert: de landschappen en stillevens natuurlijk, maar vooral de portretten. Daar wil ik vandaag opnieuw bij stilstaan. Maar ik haal op mijn manier uit naar de klassieke academie en het anonieme model: voor mij heeft een model een gezicht, een persoonlijkheid. De mensen die voor mij poseerden hebben elk hun eigen verhaal: Thibaut, Lotta, de naakte vrouw, mijn zoon en zijn vriendin… Die personen interesseren mij”.

Het atelier van Devriendt speelde hierbij een belangrijke rol: als plek waar hij kleine stillevens opstelde, waar zijn modellen poseerden en waar hij schilderde, maar dikwijls werd het atelier mee afgebeeld op zijn schilderijen. Op veel van zijn portretten poseren de modellen voor een wit doek dat klaarhangt in zijn atelier—als een beeld in een beeld. En ook de kleine rode tafel die Devriendt in zijn studio gebruikte, is aanwezig in talloze werken. Soms wordt deze heel prominent afgebeeld—dan zie je enkel een kleine rode tafel vol verfvlekken, met op de rand een rokende sigaret die wacht op de terugkeer van de schilder naar zijn werk.

Vanuit zijn fascinatie voor de oude meesters, en voor de manier waarop zij hun modellen vanuit een zwarte achtergrond, als vanuit het niets, tevoorschijn laten komen, is Devriendt op een bepaald moment zwarte plastiek beginnen gebruiken als achtergrond voor zijn portretten. Al snel kwam dit zwarte plastiek evenwel op de voorgrond, en werd het een van de belangrijkste onderwerpen van zijn schilderijen. Hij schilderde een hele reeks werken rond dit thema en wijdde er zelfs zijn doctoraat aan. Het is dan ook een gedroomd onderwerp om te schilderen—het gaat enerzijds om puur schilderen (Devriendt vertelde ooit dat hij voor deze werken evenveel zwart als wit gebruikte), maar anderzijds gaat ook deze reeks opnieuw over afwezigheid. Daarnaast is de reeks rond het zwarte plastiek een voortdurende reflectie op een van de meest iconische meesterwerken uit de 20ste eeuw: het beroemde zwarte vierkant van Kazimir Malevitsj.

Lucas Devriendt was naast schilder ook leraar—beide rollen hadden een evenwaardige plaats in zijn leven. Als één van de drijvende krachten van het departement schilderkunst van LUCA | School of Arts, heeft Lucas de voorbije decennia ontelbare jonge kunstenaars gevormd, en geholpen hun eigen artistieke visie en weg te vinden.